در مورد دم کردن رام، به طور کلی در "فرآیند اساسی رام" در مورد روند آن صحبت کرده ایم، اما هر یک از لینک ها را به طور مفصل معرفی نکرده ایم. در این مقاله به طور خلاصه در مورد فرآیند رام صحبت می شود. انتخاب و تنوع مواد اولیه.
سه انتخاب برای مواد خام رام وجود دارد: ملاس، شربت نیشکر و آب نیشکر.
ملاس
ملاس بیشترین استفاده را در دوران شکوفایی رم داشت. تولد رام از مشتقات تولید قند نیشکر است. در روزهای اولیه، رم از پسماندهای شناور در دیگ قند تقطیر می شد. پس از محدود شدن صنعت شکر، به دم کردن با ملاس به عنوان ماده اولیه اصلی توسعه یافت. کارخانه قند، آب نیشکر را به نعناع جدا می کند و محصول آن ملاس است. ملاس پس از تخمیر و تقطیر به رم تبدیل می شود. اکثر رم هایی که از ملاس به عنوان ماده اولیه استفاده می کنند به نوع نیشکر تولید کننده ملاس اهمیتی نمی دهند، اما به محتوای ساکارز توجه ویژه ای دارند. محتوای ساکارز بالا به معنای محتوای خاکستر نسبتا کم است. اگر مقدار خاکستر خیلی زیاد باشد، در تقطیر بعدی خواهد بود. تاثیر بدی روی بدن شراب خواهد داشت. محتوای ساکارز در ملاس ارتباط نزدیکی با راندمان تولید شکر در واحد ماده خام دارد.
شربت نیشکر
شربت نیشکر یک ماده شربت مانند چسبناک است که پس از اولین جداسازی کریستال ها از آب نیشکر تولید می شود. ملاس حاصل دو جداسازی کریستال است. میزان ساکارز آن بیشتر از ملاس و قیمت آن دو برابر ملاس است. این تغییر یک انتخاب درمانده توسط برخی از کارخانه های تقطیر رم به منظور اطمینان از کیفیت شراب پس از افزایش راندمان تولید شکر و کاهش محتوای قند کلی ملاس است.
آب نیشکر
استفاده از آب نیشکر به عنوان ماده اولیه دم کردن، بارزترین ویژگی «رام کشاورزی» است. هیچ فرآوری صنعتی به ملاس یا شربت وجود ندارد. این نوع رام اهمیت زیادی برای تنوع نیشکر قائل است و به آن رام طبیعی نیز می گویند. مشروب". برخی از کارخانه های تقطیر رام، آب نیشکر را به عنوان ماده خام انتخاب می کنند تا طعم گیاهی را دنبال کنند که در رم تولید شده از ملاس یا شربت نیشکر یافت نمی شود. آنها همچنین می خواهند از بوی تلخ، دودی و طعنه آمیز خود ملاس جلوگیری کنند. کارخانه های تقطیر رام آب نیشکر را به عنوان ماده خام انتخاب می کنند زیرا دوره ناپلئون باعث تشویق کشت چغندر قند و تولید چغندرقند در اروپا شد که تأثیر زیادی بر کشت نیشکر و صنعت شکر در دریای کارائیب داشت تولید ملاس و شربت نیشکر به طور اجتناب ناپذیری کاهش یافته است و آب نیشکر تنها گزینه برای سرپا ماندن کارخانه های شراب سازی شده است.
با توسعه فناوری قندسازی و به روز شدن ماشین آلات در قرن گذشته، کارایی شکرسازی به میزان قابل توجهی افزایش یافته است. میزان ساکارز در ملاس فروخته شده توسط کارخانه های قند نیز کاهش قابل توجهی داشته است. برخی از مردم زمانی اصرار داشتند که رم تهیه شده با ملاس را به عنوان ماده خام انتخاب کنند. کارخانه نیز به تدریج استراتژی خود را تغییر داد. کارخانه های تقطیر که هنوز از ملاس استفاده می کنند، در مورد ملاس سخت گیری می کنند. برخی از کارخانه های تقطیر رام که زمانی از ملاس به عنوان مواد خام استفاده می کردند، برای تولید به شربت نیشکر یا حتی آب نیشکر روی آوردند و به تدریج از "رام صنعتی" به "رام کشاورزی" تبدیل شدند.
