تاریخچه ویسکی آمریکایی

تاریخچه ویسکی آمریکایی

تأثیر جنگ داخلی

هسگارت 28- ساله در عمارت تارا مانور در جورجیا زندگی می کند. او اصل و نسب اشرافی فرانسوی مادرش و ویژگی های خشن و کمی اغراق آمیز صورت ایرلندی پدرش را به ارث برده است، اگرچه آنها خیلی هماهنگ نیستند. در یک بعد از ظهر آفتابی در 15 آوریل 1861، هستگارت و یک جفت برادر دوقلو در راهروی سایه‌دار عمارت نشستند. همه موضوعات مردان حول محور جنگ پیش رو می چرخید...

«بر باد رفته» (بر باد رفته) که توسط مارگارت ام میچل در سال 1936 منتشر شد، یکی از پرفروش ترین رمان های تاریخ ادبیات آمریکاست. فیلم "بر باد رفته" با اقتباس از اثر اصلی در سال 1939 اکران شد و به یک فیلم کلاسیک در تاریخ فیلم های هالیوود تبدیل شد. حدس می‌زنم اکثر خوانندگان با رمان یا فیلم بسیار ناآشنا باشند، اما اگر این فیلم قدیمی را که بیش از 80 سال از عمر آن می‌گذرد، دیده باشید، هرگز آخرین صحنه، جایی که هستگارت ایستاده است، با بازی ویوین لی، را فراموش نخواهید کرد. روی پله‌ها، رت باتلر با بازی ویلیام کلارک گیبل را تماشا کردم که برمی‌گردد و می‌رود. در حالت ناامیدی، نگاهی از استقامت دوباره در چهره اش روشن شد. در آن زمان، شکست ایالات کنفدراسیون آمریکا در جنوب فاش شده بود و ایالت هایی که به آن تعلق داشت ویران شده بود. با پژمردگی، جنگ داخلی چهار ساله به پایان می رسد و دولت فدرال در حال آماده شدن برای برداشتن قطعات است.

آبراهام لینکلن در انتخابات ریاست جمهوری نوامبر 1860 حمایت ایالت های شمالی و غربی را به دست آورد و به عنوان شانزدهمین رئیس جمهور ایالات متحده و اولین رئیس جمهور جمهوری خواه انتخاب شد. با این حال، در میان 34 ایالت ایالات متحده، 15 ایالت، ایالت های جنوبی بودند که پنبه به عنوان بدنه اصلی اقتصادی داشتند که برای کشت و چیدن پنبه به تعداد زیادی برده سیاه پوست نیاز داشت، بنابراین لینکلن 10 مورد از آنها را از دست داد. این ایالت های جنوبی بر این باور بودند که قصد حزب جمهوری خواه برای لغو برده داری نه تنها حقوق اساسی را نقض می کند، بلکه قدرت اقتصادی آنها را نیز خفه می کند. بنابراین، قبل از روی کار آمدن لینکلن، هفت ایالت بلافاصله اعلام استقلال کردند و دولت فدرال (کنفدراسیون) را تشکیل دادند، در حالی که هشت ایالت دیگر به طور موقت از این امر خودداری کردند. تقسیم شد، اما چهار ایالت نیز سال بعد به اردوگاه فدرال پیوستند.

برای حفظ وحدت، لینکلن در سخنرانی خود اعلام کرد که دولتش جنگ داخلی را آغاز نخواهد کرد و مستقیماً با جنوب (کشورهای جنوبی) صحبت کرد تا هراس آنها را در مورد لغو برده داری آرام کند. تنها پس از آن بود که ارتش فدرال قلعه های بسیاری را در قلمرو فدرال جنوبی اشغال کرد و باعث شد ارتش جنوب در 12 آوریل 1861 بر روی فورت سامتر (فورت سامتر) آتش گشود که مقدمه جنگ داخلی آمریکا را باز کرد.

بنابراین وقتی هسکار، که تازه عاشق شدن را آغاز کرده بود، در خانه راحت خود در جنوب دو مرد را مسخره می کرد، جنگ در دوردست ها شعله ور شده بود. در ابتدا، ارتش اتحادیه در جبهه غربی به نتایج قابل توجهی دست یافت، اما در شرق ادامه یافت، بنابراین نتیجه در سال اول پس از جنگ نامشخص بود. رئیس جمهور لینکلن در سپتامبر 1862 اعلامیه رهایی را صادر کرد و جنگ را به نبردی برای پایان دادن به برده داری تبدیل کرد. همانطور که ارتش فدرال نیروی دریایی کنفدراسیون را نابود کرد، از جبهه غربی عبور کرد و اورلئان، نیویورک را اشغال کرد.

سال بعد، ژنرال مشهور جنوبی ژنرال لی (رابرت ای. لی) ارتش خود را برای فتح شمال برای دومین بار راه اندازی کرد. او سه روز در گتیزبورگ با ارتش فدرال جنگید. هر دو طرف در مجموع 160،000 نیرو سرمایه گذاری کردند، اما بیش از 50،000 همچنان کشته شدند. این بدترین نبرد در جنگ داخلی بود. یک نبرد وحشیانه پس از این نبرد، ارتش شمالی یک پیروزی قاطع به دست آورد و به قصد ژنرال لی برای یک سفر شمالی دیگر پایان داد. در سال 1864 به عنوان هجدهمین رئیس جمهور ایالات متحده انتخاب شد. چهره او اکنون بر روی اسکناس دلاری 50- چاپ شده است. او محاصره دریایی شدیدتر را راه اندازی کرد، منابع را برای حمله به ارتش کنفدراسیون از همه جهات بسیج کرد، آتلانتا را اشغال کرد و به سمت ساحل رانده شد. . نبرد نهایی، نبرد دادگاه APPomattox در 9 آوریل 1865 بود. ژنرال لی تسلیم ژنرال گرانت شد. جنگ داخلی به پایان رسید. حدود 620،{10}} تا 750،000 سرباز از هر دو طرف کشته شدند، که از تعداد کشته‌شدگان ارتش ایالات متحده در همه جنگ‌های دیگر بیشتر بود. مجموع

در این جنگ، کنتاکی، که بین اردوگاه‌های شمالی و جنوبی قرار داشت، در ابتدا یک نگرش انتظار و دید را اتخاذ کرد زیرا از برده‌داری حمایت می‌کرد و ایالت‌های جنوبی در اصل بازارهای اصلی فروش ویسکی بودند. حتی به دلیل اینکه می‌توانست به طور همزمان برای هر دو طرف شراب بخرد، برخی از تقطیرکنندگان سودهای زیادی از جنگ به دست آوردند. با این حال، رئیس جمهور لینکلن، که در کنتاکی به دنیا آمد، معتقد بود که این حالت میانی بسیار مهم است. اگر از دست می رفت، احتمالاً حمایت میسوری یا مریلند را یکی پس از دیگری از دست می داد، بنابراین تمام تلاش خود را کرد تا بر آن پیروز شود. مطمئناً، سال بعد از شروع جنگ، اکثر ایالت ها و سرزمین ها به دست اتحاد شمال افتادند، اما برخی از مردم همچنان طرفدار جنوب بودند، مانند جیمز 'جیم' بی بیم، نسل چهارم خانواده جیم بیم، که متولد شد. در سال 1864، و نام میانی او Beauregard بود. برای بزرگداشت ژنرال بیورگارد، فرمانده ارتش کنفدراسیون در نبرد فورت سامتر استفاده می شود. علاوه بر این، خانواده ساموئلز، قبل از اینکه Maker's Mark را تأسیس کنند، مخفیانه از گروه چریکی زیرزمینی Quantrill's Raiders حمایت می کردند و این گروه چریکی این تیم آخرین ارتش کنفدراسیون بود که تسلیم شد.

در مورد تنسی که در جنوب کنتاکی قرار دارد، این یکی از هفت ایالت اولی نبود که جدا شد و در ابتدا به سمت دولت فدرال متمایل بود. با این حال، پس از جنگ در فورت سامتر، تنسی ها این را تهدیدی برای (برادران جنوبی) می دانستند، بنابراین رای به جدایی دادند و آخرین ایالتی بودند که به کنفدراسیون ملحق شدند. از آنجایی که در مرز شمالی-جنوبی واقع شده است، میدان اصلی نبرد پس از ویرجینیا در کل جنگ بود، و همچنین تنها ایالتی بود که در آن نبردها در هر ایالت، از جمله خانه دادگاه نبرد آپوماتوکس، جایی که ژنرال لی در آن رخ داد. شکست خورد و تسلیم شد. در تنسی رخ داد. همانطور که باید باشد، و همدردی آنها با باندهای جنوبی، تنسی ها برای مدت طولانی است که کنتاکی ها را درک نمی کنند، و فکر می کنند که تغییر پرچم آنها از بی طرفی چرخشی به شمال یک خیانت است. این دلیل تاریخی به مخالفت آنها با نام بوربن تبدیل شده است. یکی از دلایلی که (تنسی ویسکی) بودایجاد شده.

جنگ به شدت به صنایع، اعم از کشاورزی، صنعت، بازرگانی یا حمل و نقل و البته صنعت ویسکی آسیب می رساند. در مورد دومی، پایه و اساس در ابتدا توسط کشاورزی گذاشته شد. هنگامی که یک جنگ شروع شد، غلات و علف به منبع اصلی لجستیک تبدیل شدند. عرقیات مقطر اگرچه در جنگ بسیار مفید بود، اما علاوه بر تقویت روحیه سربازان و بی حس کردن درد ناشی از تلفات هموطنان، می‌توان از آن به عنوان جایگزین دارو استفاده کرد و از قدیم الایام یک ماده نظامی ضروری بوده است. . با این حال، هم زمین های کشاورزی و هم جمعیت کشاورزی به شدت کاهش یافته است و دانه های برداشت شده باید ابتدا به عنوان غذا استفاده شوند. دانه های کمتر و کمتری وجود دارد که می توان آنها را برای تولید ویسکی منحرف کرد.

با این حال، وضعیت بین شمال و جنوب هنوز متفاوت است. کنفدراسیون شمالی قبل از جنگ نسبتاً ثروتمند بود، به ویژه در ایالت های ساحل شرقی که تجارت در آنجا توسعه یافته بود. بیشتر نیروها در اردوگاه های نظامی نزدیک به شهرها مستقر بودند. پس از کنترل بنادر کشتیرانی، آنها می توانستند ملاس را برای تهیه رم وارد کنند. علاوه بر این، ایالت های فدرال کالیفرنیا و مریلند، اوهایو و ایلینویز همگی ایالت های تقطیر سنتی هستند. علاوه بر این، پس از اینکه ژنرال گرانت بیشتر کنتاکی را در سال 1863 کنترل کرد، از عرضه بدون نگرانی ویسکی اطمینان حاصل کرد.

در مقایسه با فدراسیون شمالی، محصولات کشاورزی ایالت های فدراسیون جنوبی عمدتاً پنبه است و در اصل فاقد سنت تولید شراب از غلات هستند. پس از شروع جنگ، نوشیدن مشروبات الکلی به عنوان یک ماده مخدر نظامی ممنوع شد، و قلوه سنگ ها به زور مصادره شد، که حل شد و برای ریختن سلاح استفاده می شد. به دلیل کمبود غلات و منابع کنتاکی، کمبود شدید ویسکی وجود داشت و قیمت ها به شدت افزایش یافت. طبق اسناد، قیمت ویسکی جنوب در سال 1860 25 سنت در هر گالن بود و در سال 1863 به 35 دلار آمریکا رسید. به آن (لاک تابوت) یا (زنگ زدای زنجیر رعد و برق) می گفتند.

بیشتر این به اصطلاح «شراب‌ها» از آب‌جوسازی خصوصی تهیه می‌شد و به‌طور خصوصی از طریق سربازان فروخته می‌شد. به دلیل کمبود ظروف برای نگهداری شراب، ممکن است سربازان مجبور شوند از لوله تفنگ به عنوان نی استفاده کنند تا شراب را مستقیماً از بشکه بنوشند. در این محیط بی کیفیت، صنعت تقطیر به شدت توسط دولت فدرال کنترل می شد، اما هر ایالت همچنین قصد داشت تا حد امکان ویسکی تمام شده را در دستان خود نگه دارد و تمایلی به پذیرش تحریم دولت فدرال، مانند ویرجینیا نداشت. . ایالت تصریح کرد که تقطیرکنندگان مجاز به امضای قرارداد با دولت فدرال نیستند، در غیر این صورت به شدت مجازات خواهند شد.