ویسکی بوربون چیست؟

بوربون نوع خاصی از ویسکی است که از کنتاکی ایالات متحده آمریکا منشا گرفته و عمدتاً از ذرت شیرین تهیه می شود. پوره آن باید از مخلوط دانه و حداقل 51 درصد ذرت تشکیل شده باشد. این نیز مسئول شیرینی بی نظیر آن است. هیچ ویسکی دیگری مشخصات طعم مشابهی ندارد.

این شیرینی همچنین به همین دلیل است که دستور العمل های کوکتل حاوی بوربون نباید با انواع دیگر ویسکی تهیه شود - حداقل اگر طعم کلاسیک آنها را می خواهید.

بوربن چه طعمی دارد؟

بوربن شیرینی منحصر به فردی دارد که از ذرت به دست می آید. با این حال، در طول فرآیند پیری، روح طعم های بیشتری به دست می آورد. این می تواند باشد، اما محدود به وانیل، کارامل، ادویه و البته بلوط نیست.

پروفیل های طعم بین برندها قابل مقایسه هستند، اما هنوز تفاوت های قابل توجهی در طعم و کیفیت وجود دارد. اگر آن را تمیز از یک لیوان ویسکی با طراحی خاص بنوشید، می توانید بهترین طعم ها و عطرها را تجربه کنید.

مقررات بوربون

قبض ماش تنها شرطی نیست که یک روح برای نامیدن بوربن باید رعایت کند. خیلی بیشتر هم هست. طبق مقررات فدرال ایالات متحده:

محتوای الکل:

مش باید در 160 پروف (80 درصد ABV) یا کمتر تقطیر شود. برای در نظر گرفتن آن: در این مرحله، سایر انواع ویسکی می توانند به 190 اثبات (95٪ ABV) برسند. ABV باید کم باشد تا تا حد امکان خصوصیات ذرت حفظ شود.

بدون مواد افزودنی:

هیچ افزودنی مجاز نیست. این بدان معنی است که هیچ تنظیم رنگ، عدم ترکیب با سایر ارواح و بدون شیرین کننده اضافی وجود دارد.

بشکه های بلوط زغالی شده جدید:

روند پیری نیز قوانین سختگیرانه ای دارد. فقط از بشکه های بلوط جدید و تازه زغال شده باید برای پیری بوربن استفاده شود. در طول فرآیند پیری، روح طعم معمولی و رنگ کهربایی خود را به دست می آورد. در واقع تا 80 درصد طعم محصول نهایی از بشکه حاصل می شود.

62.5٪ ABV یا کمتر:

125 proof مورد نیاز (62.5٪ ABV) یا کمتر برای پیری بشکه فقط با رقیق کردن با آب قابل دستیابی است.

زمان پیری:

نیازی نیست که بوربن برای مدت زمان خاصی کهنه شود. فقط برخی از زیرگروه ها مقرراتی در مورد زمان پیری دارند. اما محصولاتی که کمتر از چهار سال نگهداری شده اند باید مدت زمان نگهداری را روی برچسب نشان دهند.

اصل و نسب:

در مورد مبدا نیز یک الزام وجود دارد. بسیاری از مردم فکر می کنند کنتاکی تنها ایالتی است که اجازه می دهد، اما اینطور نیست. مقررات مربوط به مبدا محصولات اصلی آمریکایی است. باید در ایالات متحده ساخته شود تا بوربن نامیده شود. بنابراین شما می توانید بوربن را در هر ایالت بسازید، اما نه در خارج از ایالات متحده.

images

انواع

بوربون مستقیم: باید حداقل به مدت دو سال در بشکه های بلوط ذغالی شده جدید بالغ شود.

شراب بسته بندی شده در بطری: حداقل به مدت چهار سال در بشکه های چوبی نگهداری می شود.

بوربون سنتی: تمام الزامات فوق را برآورده می کند، با پوره معمولاً به میزان قابل توجهی از حداقل نیاز ذرت 51 درصد فراتر می رود. پوره بوربن معمولی 70 درصد ذرت، 15 درصد چاودار و 15 درصد جو است. جیم بیم و ترکیه وحشی در این دسته قرار می گیرند.

بوربن چاودار: همانطور که از نام آن پیداست، بوربن چاودار دارای پوره ای است که روی چاودار سنگین تر است. ذرت کمتری نسبت به بوربن سنتی، حدود دو برابر چاودار و جو بسیار کمی دارد. به عنوان مثال، Bulleit و Buffalo Trace انتخاب های محبوبی هستند.

بوربن گندمی: در بوربن گندمی، چاودار خارج شده و گندم جایگزین آن می شود. بنابراین سهم اصلی همچنان ذرت است و باقیمانده معمولاً به اندازه جو و گندم است. علامت تجاری سازنده نمونه خوبی است.

Single Barrel Bourbon: احتمالاً حدس زده اید. بوربن تک بشکه ای به طور کامل از یک بشکه به دست می آید. از آنجایی که ویژگی هایی مانند طعم، رنگ و غیره در هر بشکه متفاوت است، هر بشکه ای که از یک بشکه استخراج می شود متفاوت خواهد بود.

Small Batch Bourbon: دسته کوچک نیز به ترکیب اشاره دارد. این به این معنی است که سطل های کمتر از حد معمول وجود دارد. هیچ محدودیت رسمی برای تعداد بشکه وجود ندارد، اما معمولاً بیش از 100 بشکه نیست.

بوربون فیلتر نشده: از نظر ظاهری کمتر شفاف است، به دلیل ذرات باقی مانده در روح، تقریباً مات است. ایده این است که شما تمام طعم را در بشکه حفظ کنید.

images (2)