فرآیند تولید ویسکی

سه ماده اولیه برای تولید ویسکی مورد نیاز است: آب، دانه، مخمر.

برای اینکه ویسکی طعم معمولی خود را ایجاد کند، اجزای دیگر مانند چوب بشکه و پیت نیز نقش دارند. در اسکاتلند هر کارخانه تقطیر از آب مخصوص به خود، معمولاً از چشمه های نزدیک استفاده می کند. محتوای معدنی و ذغال سنگ نارس، سختی آب یا میکروارگانیسم ها ویژگی خاص آب را تعیین می کند. همچنین فرض بر این است که آب یک لمس معطر خاص را از هدر معمولی اسکاتلندی می گیرد و آن را به ویسکی منتقل می کند. مهمترین ماده برای فرآیند تولید جو است. جو مالت دار منبع اصلی طعم دهنده ویسکی های تک مالت است. ذرت، چاودار یا گندم در محصولات دیگر مانند بوربن نیز استفاده می شود. غلات مهمترین مرحله در تولید ویسکی است.

دانه جوانه زده است ; به گونه ای کنترل شده که جوانه زنی در لحظه مناسب متوقف می شود. طبق سنت دیرینه جو را در خمره های بزرگی که اصطلاحاً شیب نامیده می شود در آب خیس می کنند. در طول خیساندن آب دو یا سه بار تعویض می شود. اکسیژن فرآیند در طی چند ساعت اضافه می شود، که به دانه کمک می کند تا آب را سریعتر جذب کند. این بسته به اندازه دانه می تواند از یک تا سه روز طول بکشد. زمانی که جو دارای محتوای آب در حدود 45٪ باشد. پس از خیساندن، روی کف مالتینگ گذاشته می شود. بسته به دما، بعد از 4 تا 9 روز شروع به جوانه زدن می کند و هورمون های رشد آزاد شده در دانه باعث تولید و آزادسازی آنزیم ها می شود. دانه دارای قدرتی برای اطمینان از رشد ریشه ها و جوانه های برگ است. آنزیم های آلفا و بتا آمیلازد برای تبدیل نشاسته به قند هنگام له شدن مورد نیاز است. گرمای زیادی با جوانه زدن جو تولید می شود، بنابراین باید مالت‌سازها از بیل‌ها و چنگک‌های مالت برای چرخاندن منظم دانه استفاده می‌کنند. به این ترتیب، گرما به طور مساوی توزیع می‌شود. وقتی دانه‌ها باز شدند و جوانه‌ها به حدود 3/4 طول دانه رسید، فرآیند جوانه‌زنی قطع می‌شود. دانه‌ای که امروزه به عنوان مالت سبز نامیده می‌شود، به طور یکنواخت روی زمین پخش می‌شود و در بالای کوره خشک می‌شود. دانه خشک جوانه‌زنی را متوقف می‌کند و باکتری‌ها و کپک‌ها را از بین می‌برد. طعم جو اکنون طعم مالت و شیرینی خاصی به خود می‌گیرد. .اگر پیت را به آتش خشک اضافه کنید، مالت طعم دودی پیدا می کند. مقدار پیت بر حسب قسمت در میلیون فنل محاسبه می شود. قطعات در هر میلیون فنل. پس از پخت، جو دارای محتوای آب 4 تا 5 درصد است. سقف بتکده سنتی، ویژگی معمول کارخانه های تقطیر در اسکاتلند جریان هوای مطلوب را به کوره تضمین می کند. بلافاصله قبل از له کردن، جو مالت دار آسیاب می شود. خرد کن، تا باز شود و محتوای شکر آن استخراج شود.

سپس در ماش تون آن را با آب در دمای 62 تا 65 درجه سانتیگراد مخلوط می کنند و با استفاده از چنگک گردان به طور مداوم مخلوط می شوند. اکنون بتا آمیلازها فعال شده و نشاسته را به قندهای مختلف تبدیل می کنند. محلول در آب. انواع قند شامل مالتوز، گلوکز، مالتوتریوز و دکسترین است. شرایطی که در آن آنزیم کار می کند بر فعالیت آن تأثیر می گذارد. به منظور کوتاه کردن زمان پردازش، آبجوساز بهترین شرایط ممکن را در له تضمین می کند. پس از 30 دقیقه، مایع را از کف سوراخ دار ماش تون تخلیه کرده و جمع آوری می کنیم. له برای بار دوم با آب مخلوط می شود، این بار در دمای 70 تا 75 درجه سانتیگراد. مایع خارج شده و جمع آوری می شود. اکنون ماش برای بار سوم گرم می شود. با دمای آب 80 درجه. اما میزان شکر آن نسبت به مراحل قبل بسیار کمتر است و به همین دلیل از این پوره برای تخمیر بعدی استفاده نمی شود بلکه تا دمای 64 درجه سانتیگراد خنک می شود و برای مرحله بعدی له کردن استفاده می شود. مایع قندی تا دمای 16 تا 20 درجه سانتیگراد خنک می شود و خار مریم حاصل به مخزن تخمیر پمپ می شود که به اصطلاح با مخمر مخلوط می شود. سلول های مخمر شکر را به الکل و دی اکسید کربن تخمیر می کنند. کل فرآیند تخمیر تا 4 روز طول می کشد. شستشوی آبجو مانند دارای محتوای الکل 8 تا 11 درصد است و اکنون می توان آن را برای اولین بار تقطیر کرد. برای شروع فرآیند تقطیر، شستشو در اولین مس گرم می شود. مس ماده ایده آل برای این کار است زیرا رسانای گرمایی عالی است و همچنین می تواند به راحتی تشکیل شود. علاوه بر این، ترکیبات گوگردی ناخواسته را از بین می برد.

دیگ استیل از سه قسمت تشکیل شده است: کتری، یقه غاز یا بازو و در نهایت خنک کننده. اندازه و شکل آن بر طعم ویسکی تأثیر می گذارد. بخارات الکلی در گردن دستگاه بخار می شود. به دلیل اینکه الکل در دمای پایین تری نسبت به آب تبخیر می شود. آب در دستگاه ثابت باقی می ماند. در مبدل حرارتی پوسته و لوله، بخارات الکل خنک شده و دوباره متراکم می شوند. نتیجه به عنوان شراب کم شناخته می شود و دارای الکل است. محتوای 20 تا 25 درصد. فرآیند تقطیر در حال حاضر در یک ثانویه مسی کوچک تکرار می شود که اصطلاحاً الکل نامیده می شود. معمولاً حدود 8 ساعت طول می کشد. در این مرحله الکل و اکثر طعم دهنده ها و مواد معطر - از آب جدا شده و غلیظ می شود و در نتیجه یک تقطیر خوب با محتوای الکل 65 تا 70 درصد حجمی حاصل می شود. پیش نمایش حاوی بقایای فرآیند سوزاندن قبلی، و همچنین متانول سمی فرار است. برش میانی یا قلب از طریق متری جریان می‌یابد که بعداً برای تعیین میزان مالیات از الکل استفاده می‌شود. در فین‌ها، روغن‌های سوخته استخراج می‌شوند. آنها تأثیر منفی بر طعم دارند و حتی می توانند مضر باشند. اکنون مقطر خوب به گیرنده روح پمپ می شود.

روح جدید تا حدی با آب مخلوط شده و برای ذخیره سازی نهایی در بشکه های بلوط پر می شود. پس از آزمایش ها و آزمایش های متعدد، دو نوع چوب به مواد استاندارد پذیرفته شده ای تبدیل شده اند که برای ذخیره و بلوغ ویسکی، بلوط سفید آمریکایی و بلوط اروپایی استفاده می شود. امروزه بشکه‌های ویسکی از بلوط ژاپنی ساخته می‌شوند. سال‌های کهنه‌کردن در بشکه‌های بلوط می‌تواند 60-80 درصد از طعم را تشکیل دهد. البته مواد موجود در ویسکی خام، که پس از تقطیر همچنان بسیار تند است، به آن نیز می‌دهد. طعم متمایز آن. با این حال، تنها از طریق ذخیره سازی است که ویسکی طعم نهایی گرد و منحصر به فرد خود را به دست می آورد. طبق قانون، ویسکی اسکاتلندی باید حداقل به مدت 3 سال در بشکه پخته شود. همانطور که چوب تنفس می کند، بین 1.5 تا 2 درصد طلای مایع سالانه تبخیر می‌شود که به آن Angels'Share می‌گویند. برای انواع تیره‌تر ویسکی، کارخانه‌های تقطیر بشکه‌هایی را ترجیح می‌دهند که قبلاً در آن شری یا پورت ذخیره می‌شد. بشکه‌های بوربن آمریکایی برای ویسکی‌های سبک‌تر استفاده می‌شوند. بر طعم ویسکی تأثیر می‌گذارد. طعم و عطر نه تنها تحت تأثیر چوب بشکه و فرآیند تقطیر فردی است، بلکه تحت تأثیر آب و هوا و محیط اطراف نیز قرار می‌گیرد. برای مثال، ویسکی‌های جزیره جزیره، کاملاً منحصر به فرد هستند. بشکه ها به طور منظم در خصوصیات فردی از هوای شور دریا بازسازی می شوند. بشکه های مستعمل به طور مرتب در کارخانه های کوپر بازسازی می شوند، به طوری که بشکه ها چندین بار استفاده می شوند، برخی برای چندین دهه.

به طور طبیعی یک ویسکی اگر در یک بشکه شری پخته شود که قبلا چندین بار استفاده شده است، طعم کمتری جذب می‌کند. بنابراین همه این عوامل مختلف در طول سال‌ها در هم تنیده می‌شوند تا یک ویسکی متمایز در هر بشکه جداگانه ایجاد کنند.