یک کارخانه آبجو در کارخانه آبجو Harveys در Sussex ، انگلستان ، خواندن دما را در Mash Tun می خواند. کات هریس

Tun Mash سنتی یک کشتی دایره ای محصور با قطر مختلف با عمق حدود 2 متر است. آنها از فولاد یا مس ساخته شده و در طرف های عمودی عایق بندی شده اند که در آن چوب پوشیده شده است. کف Mash Tun دارای یک سری صفحات قابل جابجایی است که در حدود 7 سانتی متر بالاتر از کف کشتی مسطح قرار دارد. این صفحات دارای یک سری شکافها به طول 50 سانتی متر و عرض 1 میلی متر است که حدود 10 ٪ از کف کف کشتی است. در یک زمان از پیش تعیین شده پس از پراکنده ، Wort با استفاده از پارینگ از چاشنی شسته می شود ، یک فرآیند شستشو که در آن آب دم کرده داغ ، تقریباً 75 درجه ، روی مایع پاشیده می شود و گرگ حل شده از پایین کشتی خاموش می شود. به Sparging مراجعه کنید. دستگاه تزریق دمای منفرد از نظر بافت کاملاً متفاوت از ماش مدرن تر برنامه ریزی شده با دما است ، جایی که MASH قبل از انتقال به یک Tun Lauter به چندین درجه حرارت می رسد. در یک تکه چاشنی ، ماش باید کرکی و تا حدودی سفت باشد (به جای سوپ) ، برخی از هوا را حفظ می کند زیرا به آرامی در بالای گرگ می چرخد ​​که در زیر آن قرار دارد. این یک عمل متعادل کننده است که از طرف کارخانه آبجو نیاز به مهارت دارد زیرا اگر ماش به طور مستقیم روی صفحات استراحت کند ، احتمالاً فشرده می شود و جریان گرگ را متوقف می کند.

در کارخانه های سنتی ، روند خرد شدن ، رواناب Wort و خالی کردن Mash Tun حدود 6 ساعت طول می کشد. در کارخانه های مدرن از دو کشتی برای تولید Wort ، یک کشتی مخلوط کننده و یک لوتر تون استفاده می شود و این بار به حدود 3 ساعت کاهش می یابد. از آنجا که به فضای کف کمتری و یک کشتی کمتر نیاز دارد ، بسیاری از کارخانه های کوچک در انگلستان و آبشارهای موجود در ایالات متحده همچنان به استفاده از Mash Tun و تکنیک تکنیک مشبک خود ادامه می دهند.